Jip van Kuijk

Het is weer zover, mijn vader gaat weer naar Afghanistan, de eeuwig durende missie, die volgens velen (zoals mij) geen nut heeft. Ik hoop dat hij het daar een beetje naar zijn zin gaat hebben, aangezien hij mij altijd verteld: “Voor mij is het erg dubbel, ik wil niet en ik wil wel tegelijk. Het is als een voetballer die altijd maar aan de kant zit, die wil ook wel een keertje voetballen.” Denk ik wel dat het hem gaat lukken, zijn persoonlijke missie daar correct uit te voeren, met enig plezier.

Hij zal daar niet gaan vechten (gelukkig maar) maar gaat samen met een Amerikaanse generaal het vliegveld Kandahar besturen.
Het blijft voor het “thuisfront” natuurlijk altijd onprettig, ondanks dat je weet dat hij een relatief veilige baan heeft.
Vorige keer dat hij naar Afghanistan werd uitgezonden, zat hij ergens anders, hij zat toen op “kamp Holland” in Uruzgan. Hij heeft daar toen een Web-Log “blog” bijgehouden, dat gaat hij dit keer ook weer doen! Dit is te lezen op de volgende website: http://www.gerardvankuijk.nl/